Uzaylı ömrünü bulma arayışında gözler ekseriyetle kainatın en uzak noktalarına çevrilse de, NASA bilim insanları yeni bir çalışmada daha yakın bir adrese dikkat çekti: Mars ile Jüpiter ortasında yer alan cüce gezegen Ceres.
Araştırmaya nazaran Ceres, milyarlarca yıl evvel mikrobiyal ömrü destekleyebilecek şartlara sahipti. Evvelki bulgular, gezegenin yüzeyinin altında tuzlu su gölleri ve organik karbon molekülleri bulunduğunu göstermişti. Lakin ömür için temel ihtiyaçlardan biri olan besin kaynağına dair uzun müddet net delil yoktu.
Yeni bilgisayar simülasyonları ise 2,5 ila 4 milyar yıl evvel Ceres’in iç yapısında radyoaktif elementlerin yarattığı sıcaklık sayesinde, mikroskobik canlılar için için adeta bir “kimyasal güç ziyafeti” oluştuğunu ortaya koydu.
Bu periyotta gezegenin çekirdeğine yakın bölgelerde suyun sıcaklığı 270 dereceyi aşarak yüzeye hakikat yükseldi, soğuk suyla karıştı ve çözünmüş minerallerle gazları da beraberinde taşıdı.
BİLİNEN HAYAT İÇİN ÇOK SOĞUK
Arizona State Üniversitesi’nden araştırmacı Sam Courville, “Dünyada yeraltından gelen sıcak suyun okyanuslarla buluşması birden fazla vakit mikroplar için bir güç kaynağı oluyor. Ceres’te de benzeri bir süreç yaşanmış olabilir” dedi.
2018’de NASA’nın Dawn misyonu, Ceres’in yüzeyinde gözlemlenen parlak katmanların, yeraltından sızan sıvının akabinde geriye kalan tuzlardan oluştuğunu ortaya çıkarmıştı. Lakin günümüzde bu rezervuarların sıcaklığı yaklaşık eksi 63 derece düzeyinde, yani bilinen ömür biçimleri için çok soğuk.
Cambridge Üniversitesi’nden gezegen oluşumu uzmanı Prof. Helen Williams ise çalışmayı “heyecan verici” olarak nitelendirerek, “Bu araştırma, bir periyot Ceres’in yüzeyinde su bulunabileceğini gösteriyor. Su, ömür için gerekli elementleri taşır ve yoğunlaştırır” diye konuştu.
MİLYARLARCA YIL EVVEL TÜKENDİ
Daily Mail’e nazaran bilim insanları, Ceres’in hayat potansiyelinin artık ortadan kalktığını belirtiyor. Çünkü ömür için gerekli sıcaklığı sağlayan radyoaktif ısı kaynağı milyarlarca yıl evvel tükenmiş durumda.
Ayrıca Ceres, Europa yahut Enceladus üzere büyük gezegenlerin güçlü kütle çekim tesiriyle ısınmadığı için artık büsbütün donmuş halde.
Buna karşın araştırmacılar, bu bulgunun kainatta hayat muhtemelliğine dair yeni bir kapı araladığını vurguluyor. Çalışmaya nazaran, kendi radyoaktif ısısıyla süreksiz olarak yaşanabilir hale gelen küçük gök cisimleri sanılandan çok daha yaygın olabilir.